GEORGE CARLIN
(Η γυναίκα του "έφυγε"...και ο George την ακολούθησε την ίδια χρονιά, τον Ιούλιο τού 2008).
Στον George Carlin (όσοι δεν τον γνωρίζουν, ήταν κωμικός στις δεκαετιές τού '70 και τού ΄80) η πλούσια ψυχική του διάθεση τού επέτρεπε να γράφει δυναμικά αλλά και διαχρονικά μηνύματα όπως το παρακάτω επειδή ό,τι έλεγε και έγραφε έβγαινε σαν... χείμμαρος μέσα από την καρδιά του.
Το μήνυμα τού George Carlin.
Το παράδοξο τών καιρών μας είναι, ότι:
Ενώ έχουμε οικοδομήσει ουρανοξύστες,
η διάθεση μας είναι χαμηλή, όσο ένα μονόροφο σπίτι.
Ενώ έχουμε κατασκευάσει δρόμους ταχείας κυκλοφορίας,
είμαστε στενόμυαλοι και οι αντιλήψεις μας πιο στενές κι'από ένα σοκάκι.
Ενώ καταναλώνουμε περισσότερα,
διαθέτουμε λιγότερα.
Ενώ αγοράζουμε περισσότερα,
τ' απολαμβάνουμε λιγότερο.
Ενώ εχουμε μεγαλύτερα σπίτια,
οι οικογένειές μας είναι μικρότερες.
Ενώ έχουμε στη διάθεσή μας περισσότερες ευκολίες,
ο ελεύθερος χρόνος μας είναι ανύπαρκτος.
Ενώ υπάρχουν περισσότερα διπλώματα, και περισσότερες γνώσεις,
η κοινή λογική είναι δυσεύρετη όπως λιγότερη είναι και η κρίση.
Ενώ υπάρχουν περισσότεροι ειδικοί,
τα προβλήματα είναι περισσότερα.
Ενώ υπάρχουν περισσότεροι γιατροί,
η υγεία τού σύγχρονου ανθρώπου (πνευματική και σωματική) είναι αρρωστημένη
και εξαρτάται από κάθε είδους φάρμακα και ψυχοφάρμακα.
Πίνουμε πολύ, καπνίζουμε πολύ, ξοδεύουμε σπάταλα,
αλλά τσιγγουνευόμαστε το γέλιο.
Οδηγούμε γρήγορα,
αλλά σκεφτώμαστε αργά,
Η κάθε είδους πείνα μας εξοργίζει
και μας κάνει να οδηγάμε απερίσκεπτα με τα ηχεία στο... διαπασών.
Ξενυχτάμε, τάχα, για να χαλαρώσουμε,
αλλά το πρωϊ ξυπνάμε πιο κουρασμένοι και κακό- κεφοι..
Δεν έχουμε χρόνο για διάβασμα,
αλλά αρκετό για την τηλεόραση και πολύ λίγο για να προσευχηθούμε.
Έχουμε πολλαπλασιάσει την περιουσία μας εις βάρος τών αξιών.
Πολυλογούμε, ακατάπαυστα, αγαπάμε σπάνια και μισούμε.... συχνότατα.
Έχουμε μάθει πως να επιβιώνουμε, αλλά όχι να ζούμε.
Προσθέσαμε χρόνια στη ζωή, αλλά όχι ζωή στα χρόνια.
Πηγαινο-ήρθαμε στο φεγγάρι,
αλλά υπάρχει πρόβλημα προκειμένου να διασχίσουμε τον δρόμο για να συνατήσουμε τον νέο μας γείτονα.
Κατακτήσαμε το διάστημα,
αλλά δεν έχουμε καταφέρει να κατακτήσουμε τον εαυτό μας.
Κάνουμε μεγαλύτερα πράγματα,
αλλά όχι καλύτερα.
Προσπαθούμε να καθαρίσουμε την ατμόσφαιρα,
έχοντας δηλητηριασμένη την ψυχή μας.
Διασπάσαμε το άτομο,
αλλά όχι τις προκαταλήψεις μας.
Γράφουμε περισσότερο,
αλλά μαθαίνουμε λιγότερα.
Σχεδιάζουμε περισσότερα,
αλλά επιτυγχάνουμε λιγότερα.
Μάθαμε να βιαζόμαστε,
αλλά όχι να υπομένουμε και να... επιμένουμε.
Κατασκευάσαμε περισσότερα computers για να αποθηκεύουμε πληροφορίες, να παράγουμε περισσότερα αντίγραφα,
αλλά επικοινωνούμε όλο και πιο λιγότερο.
Βρισκώμαστε στην εποχή τών γρήγορων τροφών,
αλλά και τής αργής χώνευσής τους.
Είμαστε μεγαλόσωμοι,
αλλά μικρόσωμοι στην προσωπικότητα.
Έχουμε μεγάλα έσοδα και επιφανειακές σχέσεις.
Ζούμε στην εποχή τών δύο μισθών,
αλλά περισσοτέρων διαζυγίων,
πολυτελή σπίτια,
αλλά διαλυμένα σπίτια.
Ταξιδεύουμε περισσότερο,
αλλά τα ταξίδια είναι πολύ σύντομα.
Χρησιμοποιούμε σερβιέτες τής μιας χρήσης,
αλλά έχουμε πετάξει στα σκουπίδια την ηθική
ενώ οι γνωριμίες μας διαρκούν μια βραδιά.
Οι περισσότεροι πάσχουν από παχυσαρκία και προσπαθούν με χάπια να βρουν τη χαρά, την ησυχία, μα και τον θάνατο.
Είναι η εποχή τής επίδειξης,
μα όχι τής σύνεσης.
Στις μέρες μας η τεχνολογία μπορεί να σου φέρει αυτό το γράμμα στην οθόνη τού Υπολογιστή σου όπου και μπορείς να επιλέξεις αν θα το κρατήσεις
ή θα το πετάξεις στα σκουπίδια διαγράφοντάς το μ' ένα "κλικ".
Μην ξεχνάς, να διαθέτεις περισσότερο χρόνο για τους αγαπημένους σου
επειδή δεν πρόκειται να είναι για πάντα κοντά σου.
Μην ξεχνάς, να λες μια καλή κουβέντα στο μικρό που σε θαυμάζει,
διότι σύντομα αυτό το μικρό παιδί θα μεγαλώσει και θα είναι ο... διπλανός σου.
Μην ξεχνάς ν' ανοίγεις τη ζεστή σου αγκαλιά σε όποιον βρίσκεται δίπλα σου
επειδή αυτή είναι ο μόνος θησαυρός που μπορείς να δώσεις από τα βάθη τής καρδιά σου
χωρίς να σου κοστίσει μια... δεκάρα.
Να θυμάσαι να λες, πάντα στον σύντροφό σου «Σ' αγαπώ»
και σ' όποιον αγαπάς, με ζέστη και αίσθηση.
΄Ενα φιλί κι' ένα αγκάλιασμα "μαντάρει" κάθε σχίσιμο
που βγαίνει από μέσα από την πληγωμένη σου ψυχή.
Να θυμάσαι να κρατάς το χέρι τού αγαπημένου σου
και να απολαμβάνεις τη στιγμή επειδή κάποια μέρα το πρόσωπο αυτό δεν θα βρίσκεται δίπλα σου.
Διέθετε χρόνο για την αγάπη και τον καλό λόγο,
όπως επίσης και για κάθε καλή σκέψη που σου έρχεται στο μυαλό.
ΚΑΙ ΜΗΝ ΞΕΧΝΑΣ ΠΟΤΕ, Ο,ΤΙ!
Η ζωή δεν μετριέται με τον αριθμό τών αναπνοών που παίρνουμε, αλλά από τις στιγμές που αυτές.... "κόβονται".
Αν δεν στείλεις αυτό το μήνυμα, τουλάχιστόν σε 8 συνανθρώπους σου... κανένας δεν πρόκειται να σε κακολογήσει επειδή κανείς δεν γνωρίζει ότι το έλαβες!
George Carlin
